Krzysztof Szot

Kariera amatorska

W ciągu swojej kariery Krzysztof Szot siedmiokrotnie starał się o kwalifikację na igrzyska olimpijskie, mając na uwadze lata 2000, 2004 oraz 2008. Zadziwiająca determinacja zaowocowała trzykrotnym zajęciem czwartej pozycji, co skutkowało brakiem kwalifikacji do turnieju, w którym mogła wziąć udział jedynie najlepsza trójka w każdej kategorii wagowej.

Prestiżowa rywalizacja stała się także jego udziałem w czterech edycjach turnieju im. Feliksa Stamma, gdzie królował czterokrotnie między latami 2001 a 2007. W dwóch finałowych zmaganiach miał za przeciwnika Marcina Łęgowskiego. W 2005 roku udało mu się wygrać na punkty, a w 2006 – zyskał triumf poprzez walkower.

Sukcesy to także udział w niezwykle prestiżowym turnieju w 2003 roku, gdzie pokonał dwukrotnego mistrza olimpijskiego, mistrza świata oraz Europy, Aleksieja Tiszczenkę.

Szot był niestrudzonym mistrzem Polski w boksie przez siedem lat z rzędu, pełniąc tę rolę nieprzerwanie od 2000 do 2007 roku. Jego osiągnięcia w tej dziedzinie rozkładają się na różne kategorie wagowe – w latach 2000-2004 dominował w kategorii piórkowej, a od 2005 do 2007 błyszczał w kategorii lekkiej.

Reprezentował również Polskę na mistrzostwach świata, biorąc udział w latach 2001, 2005 i 2007. Najwyższym osiągnięciem było dojście do ćwierćfinału w obu tych latach, gdzie niestety przegrał w walkach półfinałowych odpowiednio z Majidem Jelilim i Ramalem Amanovem. Na mistrzostwach Europy osiągnął podobny rezultat, również dwa razy plasując się w ćwierćfinale – w latach 2004 oraz 2006.

W latach 2004, 2005 oraz 2006 Szot zdobywał medale podczas mistrzostw Unii Europejskiej, z najlepszym startem w 2005 roku, kiedy to zdobył mistrzostwo w kategorii lekkiej, pokonując Chorwata Filipa Palicia. Niestety w finale musiał uznać wyższość Domenico Valentino, przegrywając na punkty (23:41).

Ostatni raz Krzysztof Szot zaprezentował się na amatorskiej scenie bokserskiej podczas 37. edycji turnieju Grand Prix, który odbył się w Ostrawie. W ćwierćfinale zmierzył się z Litwinem Salvijusem Jaloveckasem, pokonując go zdecydowanie na punkty (15:2). W półfinale stoczył emocjonującą walkę z Aurimasa Naudziusem, wygrywając minimalnie (7:6) i tym samym awansując do finału w kategorii lekkiej. Niestety w finale przegrał z ówczesnym złotym medalistą igrzysk panamerykańskich, Idelem Torriente, jego porażka była dotkliwa, gdyż zakończyła się na punkty (6:19).

Kariera zawodowa

Krzysztof Szot zadebiutował na profesjonalnym ringu 14 grudnia 2008 roku, osiągając sukces w swoim pierwszym występie poprzez wygraną na punkty przeciwko Łotyszowi Konstantīnsowi Sakarze.

W jego karierze kluczowym momentem była data 14 października, kiedy to zdobył tytuł zawodowego mistrza Polski oraz międzynarodowy pas WBF. W walce o ten zaszczytny tytuł jego przeciwnikiem był Gruzin Beka Sadjaia, który uległ Szotowi w jednogłośnym werdykcie sędziów.

Ostatni zawodowy pojedynek Krzysztof Szot stoczył 13 maja 2017 roku, niestety ponosząc porażkę na punkty w walce z Michałem Żeromińskim.

Przypisy