Marek Karczewski (lekarz)

Życiorys

Praca zawodowa

Marek Karczewski, lekarz z wieloletnim doświadczeniem, swoje studia medyczne zakończył w 1991 roku na Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W okresie od 1991 do 1993 roku zdobywał doświadczenie zawodowe w Szpitalu Wojewódzkim w Poznaniu, a następnie przez dwa lata, w latach 1993–1995, odbywał staż w renomowanym Oddziale Immunologii i Transplantacji Narządów w Medical School of Houston University of Texas. Od 1995 roku kontynuuje pracę na macierzystej uczelni.

W 1997 roku, na podstawie swojej rozprawy zatytułowanej „Wpływ rapamycyny na humoralny mechanizm areaktywności po przeszczepieniu allogenicznym serca u myszy”, uzyskał stopień doktora nauk medycznych w dyscyplinie biologia medyczna, specjalność transplantologia. Dwa lata później, po przekształceniu uczelni w uniwersytet, zdobył stopień doktora habilitowanego nauk medycznych, na podstawie pracy pt. „Wybrane immunologiczne wskaźniki ryzyka ostrego i przewlekłego odrzucania allogenicznej nerki przeszczepionej, pochodzącej od dawcy zmarłego”. Proces ten nastąpił w 2013 roku.

W 2017 roku, dzięki swoim osiągnięciom, prezydent RP Andrzej Duda nadał mu tytuł profesora nauk medycznych. Obecnie jest profesorem w Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie pracuje na Wydziale Medycznym w Katedrze Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej, a także pełni rolę pracownika w Szpitalu Klinicznym nr 2 im. Heliodora Święcickiego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Wcześniej, przez długi czas, był nauczycielem akademickim w poznańskiej Akademii Medycznej.

Działalność społeczna i polityczna

Już w czasach szkolnych Marek Karczewski, będąc uczniem VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, przyłączył się do Szkolnych Kół Oporu Społecznego, które powstały w marcu 1982 roku, po ogłoszeniu stanu wojennego. Do 1984 roku angażował się w działania na rzecz opozycji, współpracując z pismem Głos SKOK-ów, kolportując wydawnictwa podziemne oraz organizując rajdy niepodległościowe. Jego zaangażowanie doprowadziło do aresztowania w czerwcu 1984 roku, z którego wyszedł na mocy amnestii w lipcu tego samego roku.

Od 1986 członkował w redakcji niezależnego pisma „Podaj Dalej”. W latach 1987-1989 był aktywnym członkiem Poznańskiej Rady Niezależnego Zrzeszenia Studentów oraz sprawował funkcję przewodniczącego NZS Akademii Medycznej w Poznaniu w latach 1989-1992. Pracował również w Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS oraz w różnych strukturach partii politycznych, takich jak Kongres Liberalno-Demokratyczny i Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe. W latach 2006-2010 zasiadał w Radzie Miasta Poznania.

W uznaniu za swoje osiągnięcia w działalności opozycyjnej oraz profesjonalizm w pracy, w 2010 roku odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi. Natomiast w 2021 roku wyróżniono go Krzyżem Wolności i Solidarności.