Bernard Wawrzyniak

Bernard Wawrzyniak, urodzony w 1933 roku w Poznaniu, był znaczącą postacią w polskiej polityce i administracji. Pełnił funkcję wojewody leszczyńskiego od 31 maja 1980 roku do 12 lutego 1987 roku, pozostawiając po sobie istotny ślad w historii regionu.

Po ukończeniu Wyższej Szkoły Rolniczej, zdobył tytuł inżyniera ogrodnictwa. Następnie uzyskał magisterium w Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jego kariera zawodowa rozpoczęła się w latach 1956-1957, kiedy to pracował jako agronom w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Kamiennej Górze. Szybko awansował w strukturach administracyjnych, a w 1963 roku objął stanowisko przewodniczącego Powiatowej Rady Narodowej w Lwówku Śląskim.

Wawrzyniak był zaangażowany w politykę, będąc członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, które w okresie PRL miało istotny wpływ na administrację lokalną. W 1972 roku objął funkcję przewodniczącego w Bystrzycy Kłodzkiej, a w latach 1974-1975 pełnił rolę naczelnika powiatu w tym regionie.

W 1975 roku, Wawrzyniak odgrywał istotną rolę jako wojewoda wrocławski, chociaż niektóre źródła podają, że w tamtym czasie na tym stanowisku był Zbigniew Nadratowski. W ramach porozumienia między ZSL a PZPR, urząd wojewody leszczyńskiego był obsadzany przez przedstawicieli ZSL aż do 1990 roku. To właśnie w 1980 roku Bernard Wawrzyniak został powołany na to stanowisko, które pełnił do 1987 roku, kiedy zastąpił go Józef Poniecki. Po zakończeniu kadencji, Wawrzyniak zaangażował się w działalność Komitetu Wojewódzkiego Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego we Wrocławiu.

Pochodzący z Poznania działacz zmarł 21 lutego 2015 roku, a jego ostatnie miejsce spoczynku znajduje się na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.