Janusz Skowronek

Życiorys

Janusz Skowronek jest synem Jana i Zofii. W roku 1983 uzyskał dyplom ukończenia VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po tym etapie, z zapałem podjął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, które ukończył, zdobywając tytuł lekarza 1 czerwca 1990 roku.

Za swoje niezwykłe osiągnięcia w nauce oraz działalności społecznej, został wyróżniony medalem Akademii Medycznej. W czerwcu 1996 roku Janusz uzyskał stopień doktora nauk medycznych, a jego praca doktorska koncentrowała się na temacie: „Ocena zawartości DNA w komórkach czerniaka złośliwego”. Dziesiątego kwietnia 1997 roku zdał z wyróżnieniem egzamin na II stopień radioterapii onkologicznej.

W listopadzie 2006 roku udało mu się osiągnąć kolejny ważny sukces – zdał kolokwium habilitacyjne, którego temat brzmiał: „Porównanie skuteczności oraz ryzyka powikłań brachyterapii pulsacyjnej (PDR) i brachyterapii z użyciem źródeł o wysokiej mocy dawki promieniowania (HDR) z wykorzystaniem modelu dawek równoważnych biologicznie”.

Kariera zawodowa

Janusz Skowronek to postać o bogatej karierze zawodowej. Przez wiele lat był związany z Wielkopolskim Centrum Onkologii (WCO), gdzie od sierpnia 2005 roku pełnił funkcję kierownika Zakładu Brachyterapii.

Od 24 maja 2007 roku Skowronek objął przewodnictwo w Poznańskim Oddziale Polskiego Towarzystwa Onkologicznego (PTO). W tym czasie aktywnie uczestniczył także w pracach zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Brachyterapii, a od 5 listopada 2008 roku pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego PTB.

Równocześnie, od 2008 roku, Janusz Skowronek był członkiem rady naukowej prestiżowego czasopisma „Współczesna Onkologia”. W listopadzie tego samego roku zyskał uznanie jako redaktor naczelny czasopisma „Journal of Contemporary Brachyterapy”, które jest publikowane przez Termedię.

W 2015 roku Janusz Skowronek został uhonorowany tytułem profesora nauk medycznych, nadanym mu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, co z pewnością stanowi kolejny dowód na jego wysokie osiągnięcia w dziedzinie onkologii.

Przypisy